halverwege met het inladen van mijn auto toen ik papa’s pantoffels door de gang hoorde komen.
Hij verscheen bovenaan de trap.
‘Wat ben je aan het doen?’, vroeg hij.
Ik bleef in beweging.
‘Ik heb je toch gezegd dat ik vandaag vertrek,’ zei ik, terwijl ik nog een doos naar de deur droeg.
‘Je kunt er niet zomaar stiekem vandoor gaan,’ snauwde hij, terwijl hij me naar buiten volgde. ‘We zijn een gezin , Abby. Laat je je eigen gezin in de steek?’
Ik plaatste de doos in de kofferbak en
